Complete offday nekt Noordwijk (Nabeschouwing)

Je hebt zo soms van die dagen. Iets wat elk team een, twee keer per seizoen overkomt en  meestal overvalt. Soms tegen grote jongens, dan krijg je een pak slaag en is alles snel vergeten. Soms tegen de mindere goden, waarbij alle ellende, onmacht, pech in een doosje zat verpakt en als een duveltje opensprong. Noordwijk startte goed, wilde wel, toonde inzet, maar liet het laatste scenario werkelijkheid worden. Twee standaardsituaties werden roodwit te machtig..

Noordwijk ging vrij goed van start en binnen 10 minuten was de goal van Montfoort al flink onder vuur genomen. Na ruim 20 minuten vond Bob Hoogkamer het welletjes geweest. Met het puntje van zijn teen wipte hij de bal over doelman Verkerk. De keeper vloog halsoverkop nog wel achter de bal aan, maar deze stuiterde al achter de voor hem beruchte lijn. Zo leek er geen vuiltje aan de Noordwijkse middag en maakte iedereen zich klaar op een verruiming van de marge.

Maar hoewel dit streven nobel was, pakten donkere wolken zich samen boven de Duinwetering. Wat er precies op komst was, was onduidelijk; Montfoort liet geen moment blijken dat het voor een storm zou kunnen gaan zorgen. Toch was er opeens een schot van topscorer Bottenheft, die na een onvolkomenheid in de Noortukker-verdedigiging, hoog over schoot. Noordwijk twijfelde licht, maar vanaf dat moment ging er een doosje ellende open op de Duinwetering.

Ballen kwamen inmiddels niet meer aan en zelfs de anders zo betrouwbare verdediger Bartlema kreeg geen enkele bruikbare bal meer voor het Utrechtse doel. Geen wonder, de boomlange Verkerk was nauwelijks door de lucht te verschalken. Over boomlang gesproken, de meeste Montfoorters konden wat dat betreft een duit in het zakje doen. Zo ook middenvelder De Vlieger. Hij zou uiteindelijk de score nivelleren, uiteraard via een kopbal. Daarbij moet worden aangetekend dat twee andere Oranjehemden eveneens in stelling stonden binnen te koppen. Montfoort kwam niet eens onverdiend op 1-1.

Typerend, Noordwijk omringt door Montfoorters. (Foto: Ron van der Linden, klik hier voor meer foto's)

De tweede helft kenmerkte zich door een hulpeloos Noordwijk, dat het wel probeerde met een dosis inzet, maar het was duidelijk dat dit een complete offday ging worden. Montfoort probeerde met man en macht het gelijkspel uit het vuur te slepen, soms met dolkomische capriolen van spelers die op mysterieuze wijze door hun hoeven zakten. Het was tenenkrommend om te zien, maar de juiste tactiek om het duel te doden. Toen Montfoort uit de vrije trap ook nog op voorsprong kwam uit een doelpunt van Bottenheft, was het wel duidelijk dat Noordwijk met de bokkenpruik rondliep en deze niet meer van zich af kon schudden. Dat Montfoort bijna 2 op 2 liep, was even knap als verbazingwekkend.

Arbiter Lima telde slechts drie minuutjes blessuretijd, maar het was gemakkelijk te zien dat Noordwijk ook met twintig extra minuten niet zo scoren. Na 93 minuten moest men constateren dat Montfoort een goed resultaat tegen Noordwijk had afgeleverd, iets wat men slechts deed tegen Barendrecht. Dit werd na afloop door verbouwereerde spelers en supporters in niet mis te verstane taal gedragen. Een rillingwekkende constatering..