Noordwijk typisch ten onder tegen counterend Capelle (Nabeschouwing)

Ook vandaag heeft Noordwijk weer verloren van angstgegner Capelle en opnieuw was het hetzelfde liedje; Roodwit speelde niet echt goed, maar had een veldoverwicht en was voetballend de meerdere. Na een foutje in de verdediging ontving Richard de bal en kon simpel de score openen. In de slotfase kreeg Capelle de tweede penalty nadat doelman Amezrine te wild kwam binnenglijden. Daarvoor werd al een penalty (terecht) toegekend, maar gemist door Henk Roeland.

Onder een harde wind gingen beide clubs van start. Zeker het eerste halfuur was een aftastende fase, waarin beide team niet echt boven kwamen drijven. Een schotje van Meurs dat maar rakelings langsging en een inzet van Richard waren de voornaamste momenten van de eerste helft. Capelle liet zien dat het razendsnel vanuit de verdediging naar de aanval kon schakelen. Voorbeeld daarvan was de snelheid van rechtsbuiten Lars Bosscha. De aanvaller was een plaag voor de verdediging en trok regelmatig op avontuur in het strafschopgebied. Toch viel er bitter weinig te noteren vanuit de eerste helft.

Na een halfuurtje kregen de roodwitten meer grip op het middenveld en dat vertaalde zich naar een aantal kleine kansen. Toch was het Capelle dat het meest dicht bij een doelpunt was. Michel van Guldener werd binnen de beruchte lijnen gevloerd en Noordwijk kreeg terecht een penalty te verwerken. Henk Roeland had zijn vizier, zoals de rest van de middag, niet op scherp en schoot op de paal. Noordwijk kwam goed weg en voelde gerechtigheid gezien het spelbeeld.

Juist toen werd Noordwijk wakker geschud, want vanaf de 60e minuut brak hun beste periode aan. Capelle werd teruggedrukt en voelde de bui al hangen. Aan Noordwijkse zijde maakte iedereen zich paraat voor de openingstreffer voor Noordwijk. Keeper Van den Burg nam daarvoor het zeker voor het onzekere en probeerde keer op keel maximaal rendement te halen uit de achterballen en behandelde elke bal op zijn dooie akkertje. Wel moest hij later aan de bak om een leep lobje van Blonk maar net over te tikken, terwijl ook de lat én de paal eens werden getest door Noordwijk. Een kiezelhard schot van Goncalves dat wonder boven wonder via een Capels been weer het veld in stuiterde illustreert de narigheid aan Noordwijker-zijde. Wat dat betreft was de uiteindelijke tegentreffer maar weinig rechtvaardig. Een foute terugspeelbal van Koemans bracht de Noordwijkse verdediging in grote problemen. Na een ontfutseling kwam de bal voor de voeten van Richard. Zijn inschuiven was slechts voor de details want dit was een niet te missen mogelijkheid. Langs de lijnen maakte men zich kwaad om de manier waarop Noordwijk weer de boot in leek te gaan tegen het geslepen Capelle.

Eigenlijk was bij de koers bij 0-1 al gelopen, aangezien Capelle volledig voor ‘de poort’ ging liggen. Noordwijk werd, ondanks wat wissels, dan ook nog nauwelijks gevaarlijk hoewel een aansluitingstreffer nog steeds tot de mogelijkheden leek te behoren. Tegen blessuretijd kwam Capelle uiteindelijk op een 0-2 voorsprong. Conform het spel was het op schlemielige wijze. Mustafa Amezrine maakte een sliding op de bal om zijn doel schoon te houden en hoorde de arbiter fluiten voor een penalty. Waarschijnlijk omdat hij met twee benen in kwam glijden, meer kunnen we er niet van maken. Na afloop verklaarde verdediger Molendijk in de kantine dat hij geen idee had waarom de penalty werd toegekend, niemand van Capelle werd immers geraakt. In ieder geval ontving Amezrine de rode kaart en zijn stand-in Faouzi was kansloos op de penalty. 0-2.

Vervelend, maar nog erger was de rekening die achteraf werd opgemaakt. Onnodige gele kaarten voor Leonard (wegens oponthoud bij een aftrap) en Jaliens (treuzelen bij een ingooi) werden afgewisseld met wat vreemde scheidsrechterlijke capriolen. Uiteindelijk mocht Noordwijk concluderen dat ze meer schade hadden opgelopen dan het verlies van vandaag.

“Luizenploeg, luizenploeg” was de meeste gehoorde kreet aan de Duinwetering. In ieder geval heeft de club daarmee wel iets magisch en aparts. In Capelle malen ze er niet om. In twaalf wedstrijden wonnen de Capellenaren maar liefst zeven keer. En dat zijn sprekende cijfers. De scheidsrechter floot bepaald niet florissant, maar was geen exponent van het ongerief dat Noordwijk opliep. Het missen van kansen en vooral het geluk daarbij geldt als belangrijkste factor. De voetbaltechnische overmacht en voetballend vermogen werd daarmee naar de achtergrond gedrukt.

Volgende week tegen Katwijk hopen we dat het kwartje onze kant op rolt. Wat dat betreft speelt Noordwijk eindelijk weer tegen een voetballend team en dat biedt perspectief. Hoewel, met schorsingen voor onder andere Amezrine en Leonard zal ook dat weer tandenknarsen worden. Tot volgende week!