Rico Kogeldans (24) is geboren in Den Haag. Zijn oom is Ruben Kogeldans een bekende profvoetballer die voor VVV Venlo en Willem II uitkwam. Oom Ruben kwam om het leven bij de SLM-ramp, welke plaatsvond op 7 juni 1989 in Suriname. Een vliegtuig van de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM) stortte neer bij Zanderij, tijdens een mislukte poging om bij mist te landen op het Johan Adolf Pengel International Airport. 167 passagiers kwamen om het leven, waaronder een deel van de voetballers van het Kleurrijk Elftal.
Rico heeft de voetbalkwaliteiten van zijn oom geërfd en speelde in de jeugd van Sparta Rotterdam en Feyenoord. De aanvallende technicus heeft nooit de kans gekregen zich te bewijzen op het hoogste niveau en vertrok naar het amateur voetbal. Trainer Wim Schaap speelde daarin een belangrijke rol. In het dagelijks leven werkt Kogeldans bij de belastingdienst. Hij is de trotse vader van zoon Richeldo en geniet vooral van het leven en zijn gezin.
Waar ben je begonnen met voetballen?
‘’Als vijfjarig jongentje begon ik bij amateurvereniging TEDO in Den Haag. Via een oom ben ik in contact gekomen met Sparta Rotterdam. Er kwamen scouts voor mij kijken en al gauw hadden ze in de gaten dat ik talent had. In de jeugd van Sparta heb ik ontzettend veel geleerd. In die periode besef je nog niet zo goed hoe knap het eigenlijk is om bij een dergelijke jeugdopleiding te spelen. Als ik weleens door de buurt liep, keken jongens natuurlijk wel tegen me op en mijn familie had extra aandacht voor me. Maar als kind weet je niet dat spelen voor een profclub eigenlijk heel speciaal is. Bij Sparta speelde ik met jongens zoals Marvin Emnes (Middlesbrough FC) en Falkenburg (AZ). Hier heb ik maar liefst tien jaar gespeeld, totdat stadsgenoot (en rivaal) Feyenoord bij mij aanklopte. Ik heb daar nog twee jaar in de A1 gespeeld en ben geëindigd bij Jong Feyenoord. Een geweldige periode. Ik heb daar nog met jongens als Diego Biseswar (Feyenoord), Royston Drenthe (Everton) en Evander Sno (RKC) gespeeld.’’
Je bent na Feyenoord richting Den Haag gegaan. Hoe was die periode voor jou?
‘’Ik heb maar een jaar bij ADO Den Haag gespeeld. Samen met Richard Blonk (Feyenoord, ADO Den Haag, Fortuna Sittard, vv Katwijk en nu vv Noordwijk) maakte ik de overstap. Ik was wat ouder en besefte dat het ontzettend mooi zou zijn als ik van mijn hobby mijn werk zou kunnen maken. In eerste instantie speelde ik mijn wedstrijden in het tweede, maar al gauw werd ik bij de selectie van het 1ste gevoegd. Ik werd goed ontvangen door jongens zoals Verhoek, Immers en Kum. Ik heb twee keer op de bank gezeten bij het 1ste , maar helaas heb ik nooit mijn debuut kunnen maken.‘’
Je hebt na ADO gekozen voor het amateurvoetbal en bent via TONEGIDO naar ARC gegaan. Heb je het gevoel dat je daar goed bent vertrokken?
‘’Inderdaad, na een jaar bij TONEGIDO gespeeld te hebben ben ik samen met trainer Edwin Vurens naar ARC gegaan. Ik heb anderhalf jaar gespeeld voor de club uit Alphen. Vanwege mijn werk kon ik niet meer op zaterdag spelen en moest ik op zoek gaan naar een nieuwe club. Ik wist zeker dat ik ARC moest verlaten en heb gelijk Wim Schaap gebeld. Schaap was trainer bij Haaglandia en kende me al van de periode bij TONEGIDO. Hij betekent erg veel voor me, omdat hij me naar het amateurvoetbal heeft gehaald. Schaap weet hoe hij met mij om moet gaan. Ik was een belangrijke pion binnen zijn team en daarom was hij af en toe ook heel streng voor me. De overschrijving werd echter afgekeurd door de KNVB en ik heb een half jaar alleen maar meegetraind bij Haaglandia. Het jaar daarop heb ik gelukkig wel kunnen spelen.‘’

Nu speel je voor Noordwijk. Past deze club bij je?
‘’Ik vind van wel, ik voel me thuis bij deze club, en het belangrijkste, ik kan mezelf zijn. Het is echt een familievereniging. De jongens spelen al heel lang samen en dat kun je ook merken. Ik ben erg goed opgevangen door mijn medespelers en ben ontzettend blij dat ik de kans heb gekregen om mezelf te revancheren. In het verleden zijn er veel dingen over me geschreven. Ik zou een lastige jongen zijn, waar je moeilijk mee om kunt gaan. Nou, vraag het maar aan mijn medespelers, het bestuur en de trainer en die zullen allemaal zeggen dat ik dat juist niet ben. Ik heb dus deze kans met beide handen aangegrepen. Jammer genoeg heb ik dit seizoen nog maar weinig in de basis gestaan. De trainer maakt bepaalde keuzes en hij kiest op dit moment voor iemand anders. Hij heeft me dit uitgelegd en ik respecteer zijn keuze.’’
‘’Noordwijk is een club die hoort te spelen op het allerhoogste amateurniveau. We blijven volgend seizoen in ieder geval gewoon in de topklasse. Ik heb al gesproken met de club en de intentie is om samen verder te gaan. Maar ik wil wel graag elke week spelen. Ik ben niet iemand die graag op de bank zit en daar hoor ik ook niet thuis.’’
Rico tot slot, waar zie je jezelf over 5 jaar?
‘’De topklasse is een mooie competitie en ik vind dat de KNVB hier veel eerder mee had moeten beginnen. Ik wil altijd graag op het hoogste niveau spelen en dat zo lang mogelijk volhouden. Een buitenlands avontuurtje zou ook mooi zijn, maar daar is het misschien nu nog te vroeg voor. Mocht ik na dit seizoen bijtekenen bij Noordwijk, dan bestaat er een grote kans dat ik hier niet meer weg ga.’’
Bron: Tymon Notermans, Topklasse.com