Noordwijk heeft een valse start beleefd wat betreft het debuut in de topklasse. SC Genemuiden bleek een listige ploeg dat niet echt voetbalde, maar wel dodelijk was in de afwerking. Noordwijk daarentegen speelde haar opbouwende spelletje, maar liep teveel te 'breien' zonder de wel degelijk aanwezige kansen te benutten.
Noordwijk ging de eerste twintig minuten uitstekend van start en kreeg na een aantal vloeiende combinaties een aantal schietkansen in de personen van Joost Leonard en Stefano Goncalves. Zij hadden hun vizier zodanig op Genemuiden-keeper Flier ingesteld dat deze niet veel moeite hoefde te doen deze te keren. Toch speelde Noordwijk goed en verzorgd en leek het nog een leuke middag te gaan worden voor roodwit.
Maar naarmate de eerste helft vorderde bleek Genemuiden een gevaarlijke sluipschuttersploeg. Men gaf al een signaal af na een hard schot dat maar net de paal schaafde, maar later moest Noordwijk toch capituleren. Balverlies op het middenveld luidde een mooie voorzet op het hoofd van Willem Lanjouw in. De boomlange spits had de bal voor het inknikken en deed dit dan ook als zodanig (0-1). Wat dat betreft speelde Genemuiden een veel slimmere wedstrijd dan Noordwijk. De constante stroom van lange ballen naar voren in de hoop dat deze ongelukkig viel voor Noordwijk bleken een heet hangijzer. Het was dan soms ook tergend te zien hoe de Genemuider aanval, omringd door Noordwijkers alsnog regelmatig de bal konden ontvangen. Noordwijk kreeg dan ook echt een lesje voetbalgogme in een speelstijl die we al een jaar niet meer gewend waren.
Niet lang na de openingstreffer verdubbelde Genemuiden de marge. Na weer een gevaarlijke uitbraak had Noordwijk moeite de bal uit het eigen strafschopgebied te werken en bood men de bal op een presenteerblaadje aan Anne van der Kolk. Deze had geen moeite met een precieze uithaal, welke moeilijker was dan het eruit zag. Absoluut een uitstekende treffer van de middenvelder! (0-2)
Na de pauze gingen de ploegen relatief gelijk op, hoewel Noordwijk nu echt naar voren moest. Dit bracht ruimte achterin en met de rammelende verdediging (Akerboom en De Ridder werden node gemist) was dat vragen om problemen. Omdat Noordwijk relatief veel balbezit had zag alles er ondanks de achterstand veilig uit. Toch was er bij elke uitval van de groenwitten geklappertand in de verdediging. Dit werd nog eens extra benadrukt toen Rian van der Niet aan de noodrem moest trekken in de verdediging. Erik Rotman besliste het duel vanaf 11 meter.
Noordwijk toonde zich nog niet verslagen, maar moet dat idee wel in het achterhoofd gehad hebben. Toch zou Stefan Mertens nog van zich doen spreken. Na een indrukwekkende rush kon hij de bal zachtjes binnentikken (1-3). En na de 1-4 van Genemuiden door Van Dijk deed de middenvelder dit nog eens over en bepaalde de eindstand op 2-4. Meer zat er ook niet in, want Genemuiden benaderde het doel schoonhouden tamelijk praktisch. Alles werd vakkundig weggeramd. Soms zag dit er niet uit, soms was Lanjouw er weer als de kippen bij en kreeg dit een fatsoenlijk vervolg, want toegegeven; de score had nog hoger kunnen uitlopen.
Duidelijk was wel dat Noordwijk verdedigend niet goed voor de dag kwam en dat mag absoluut als problematisch worden bestempeld. Dat de centrale verdediging bepaald wordt door Marcel Akerboom is zorgelijk. Toch bood de wedstrijd ook goede puntjes; Noordwijk is altijd in het zadel gebleven en rendeert wellicht beter tegen voetballende ploegen. Wat dat betreft kruist men ook nog de degens met Katwijk, Lisse en Rijnsburg. Laat dit een lesje zijn!
Volgende week spelen we tegen HHC in Hardenberg, maar ook de midweekse wedstrijd tegen EHC komt eraan. Tot dan op Duinwetering!